พระกริ่ง ๓ ยุค วัดสุทัศนเทพวราราม

         ในอาณาจักรพระเครื่องราง ที่นับถือกันว่ามีอานุภาพขลังศักดิ์สิทธิ์ เป็นที่รู้จักแพร่หลายในหมู่นักนิยมพระเครื่อง ฝ่ายพระผงเห็นจะได้แก่ พระผงสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) ซึ่งเรียกันทั่วไปว่า"สมเด็จฯ วัดระฆัง" ฝ่ายพระโลหะเห็นจะได้แก่พระกริ่งของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ หรือที่เรียกกันว่า "กริ่งปวเรศ" 
          พระกริ่งปวเรศนี้ เล่ากันว่าสมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระยาปวเรศฯ วัดบวรนิเวศน์วิหาร ทรงได้ตำราจากสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส วัดพระเชตุพนฯ ซึ่งทรงได้จากครูบาอาจารย์เก่าๆ สืบทอดกันมาจากสมเด็จพระพนรัต วัดป่าแก้ว สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศ ฯ ทรงสร้างพระกริ่งในเบื้องปัจฉิมสมัยแห่งพระชนมายุ แต่สร้างคราวละเล็กละน้อย เชื่อกันว่ามี ๒ คราวเท่านั้น ทรงแจกเฉพาะผู้ใกล้ชิดและเจ้านาย ข้าราชการ ประชาชนที่มาสดับพระธรรมเทศนาในวัดบวรนิเวศน์วิหาร ฉะนั้น พระกวิ่ง ปวเรศจึงมีน้อย ไม่แพร่หลาย ต่อมาเจ้าคุณเฒ่าวัดมกุฎกษัตริยารามเลียนแบบของพระองค์ท่านไปจัดสร้างบ้าง ก็เป็นจำนวนน้อย (คลาดเคลื่อนจากความจริงไปบ้าง รายละเอียดของเรื่องนี้จะมีกล่าวในตอน ต่อไป) ภายหลังตำราไปตกอยู่กับสมเด็จพระพุฒาจารย์ (มา) วัดจักรวรรดิราชาวาส ตามปากราษฎรเรียกกันว่า "ท่านเจ้ามา" เป็นพระเถระเชียวชาญสมถภาวนา อาจสามารถจุดเทียนระเบิดน้ำลงไปลงตะกรุด ณ ท่าแม่น้ำเจ้าพระยาหน้าวัดได้ ต่อมาท่านเจ้ามาก็ประสาธน์ตำราแก่พระเทพโมลี (แพ ติสฺสเทว) วัดสุทัศนเทพ-วราราม ซึ่งภายหลังพระเทพโมลีเจริญสมณศักดิ์โดยลำดับ จนได้ครอบสมณอัครฐานันดรศักดิ์ ที่สมเด็จ พระสังฆราชในรัชกาลที่ ๘ พระเทพโมลีได้สร้างพระกริ่งขึ้นเป็นครั้งแรก  และได้สร้างติดต่อเรื่อยมาเป็นนิตย์ คราวละมากบ้างน้อยบ้าง จนมาถึงดำรงฐานะสมเด็จพระสังฆราชและจำเดิมแต่นั้นก็มีพระเกจิอาจารย์ต่างสำนักเลียนแบบสร้างพระกริ่งกันแพร่หลาย
หมวด(05) : หนังสือพระเครื่อง-เครื่องราง
ปกแข็ง/ 1,075 หน้า 
จัดพิมพ์ : พิบูลย์ วงศ์ภูมิ
ปีที่พิมพ์ : ไม่ระบุ
ขนาด : กว้าง 22 ซ.ม. ยาว 30 ซ.ม. 
สภาพ :  เก่าตามสภาพ / รูปเล่มแข็งแรง / พร้อมกล่อง